Το εγχειρίδιο της προσωπικής (μου) ισορροπίας

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Τελευταία, κυκλοφορεί στο διαδίκτυο κάτι που λέγεται «10-year challenge», το οποίο ουσιαστικά σε «προκαλεί» να ποστάρεις δίπλα-δίπλα φωτογραφίες σου που έχουν διαφορά 10 ετών η μία από την άλλη, αναφέροντας και κάποια πράγματα που πιθανώς (σίγουρα) έχουν αλλάξει αυτό το χρονικό διάστημα. Έχει γίνει ένας παγκόσμιος χαμός, με τους περισσότερους συμμετέχοντες να επικεντρώνονται στην εξωτερική τους αλλαγή η οποία, σε πολλές περιπτώσεις, είναι σχεδόν ανύπαρκτη μετά το ρετούς/ φιλτράρισμα που έχουν υποστεί οι πρόσφατες φωτογραφίες τους.

Υπάρχουν, όμως, και αυτοί που μιλούν για το εσωτερικό τους μεγάλωμα και την κατάκτηση κάποιας μορφής ισορροπίας ως αποτέλεσμα μιας αυτογνωσιακής διαδικασίας που, χωρίς ποτέ να τελειώνει, αποδίδει καρπούς από κάποια στιγμή κι έπειτα. Και δεν μιλάμε για την καραμέλα της ομφαλοσκοπικής και -«δεν με νοιάζει τι κάνουν όλοι οι υπόλοιποι»- σκοπιάς αλλά της ισορροπίας, που σου επιτρέπει να ζεις αρμονικά με τον εαυτό σου – πρωτίστως- και το περιβάλλον σου- επομένως…

Αυτούς τους χαίρομαι και τους αναγνωρίζω ως συνοδοιπόρους μου! Περπατάμε στον ίδιο δρόμο που μας κάνει να αισθανόμαστε καλά με μας αλλά δεν μας αποξενώνει εγωιστικά και ψεύτο-ελιτίστικα από τον διπλανό μας, που ίσως είναι σε άλλο μονοπάτι!

Αν μου ζητούσα(ν) να συνοψίσω αυτά που δοκιμασμένα με φέρνουν σε ισορροπία, θα έλεγα ότι τη βρίσκω στα εξής:

  1. Επαφή με τη φύση
    Τα δέντρα, τα λουλούδια, η μυρωδιά του χώματος, το περπάτημα στη βροχή, το νερό της θάλασσας, ενός ποταμού ή μιας λίμνης, είναι ικανά να μου ξυπνήσουν τη συνείδηση ότι όλα τα φυσικά στοιχεία είμαστε φτιαγμένα από την ίδια αρχέγονη ενέργεια, που μας ενώνει με μια αόρατη, στέρεη και εξελεγκτική κλωστή και δεν μπορούμε να κάνουμε το ένα χωρίς το άλλο!
  2. Επαφή με τα ζώα και τα μικρά παιδιά
    Δεν χρειάζεται να εξηγήσω πολλά σε σχέση με το γιατί• η επαφή μαζί τους, μου ξυπνά τον νεαρότερο εαυτό μου, που κοιτούσε με καθαρή αθωότητα και περιέργεια όσα συμβαίνουν γύρω του…
  3. Επαφή με τους φίλους μου
    Είναι σχέσεις που έχουν δοκιμαστεί, αντέξει, ενισχυθεί, αφεθεί και αναθεωρηθεί, αλλαχθεί και μεταλλαχθεί. Είναι άνθρωποι που σε ξέρουν από την καλή και την ανάποδη, σε έχουν αποδεχθεί γι’ αυτό που είσαι και σε βοηθούν πολλές φορές, να το κάνεις κι εσύ, να σε αποδεχθείς! Δεν είναι τυχαίο αυτό που λέγεται ότι «οι φίλοι είναι η συγγνώμη του Θεού για τους συγγενείς»…
  4. Επαφή με ηλικιωμένους
    Εκτός του ότι σου μεταφέρουν αποστάγματα σοφίας μέσα από τις ιστορίες που έχουν ζήσει, σε φέρνουν και σε επαφή με τον αθώο, μικρό εαυτό σου που κοιτά με μάτια αχόρταγα να μάθει περισσότερα για τον κόσμο που ζει. Οι ηλικιωμένοι και τα μικρά παιδιά είναι τα δύο άκρα που, αν ενωθούν, κλείνει ο κύκλος της ζωής, γι’ αυτό και η επιρροή της συναναστροφής τους έχει τα ίδια αποτελέσματα σε έναν μεσήλικα!
  5. Επαφή με την κοινωνία
    Δεν μπορείς να ζήσεις μόνος σου, όσο κι αν το επιδιώξεις! Είμαστε κοινωνικά όντα, ζώα αγέλης. Χρειαζόμαστε τους άλλους ακόμα και στην ελάχιστη δυνατή ποσότητα…

Επίσης, κατά τη γνώμη μου, δεν επιτρέπεται να γυρνάς την πλάτη σε ό,τι και όποιον δεν σε βολεύει να δεις, αδιαφορώντας για τα προβλήματα που μπορεί να υπάρχουν. Η κοινωνική συνείδηση, είναι σπουδαίο πράγμα και ακόμα και το ελάχιστο να σε κάνει να ασχοληθείς με τα κοινά, είναι κέρδος. Καμία πράξη, όσο μικρή κι αν είναι , δεν είναι αμελητέα και ζεις καλύτερα με τον εαυτό σου όταν βοηθήσεις να ζήσει καλύτερα και ο διπλανός σου.

Κλείνοντας, θέλω ν’ αναφέρω κάτι που θυμάμαι από το μάθημα Φυσικής της Β’ Γυμνασίου και συμπυκνώνει όλη την κοσμοθεωρία (μου) περί του θέματος:

«Ισορροπία είναι η κατάσταση που παρατηρείται μεταξύ δυο διαδοχικών ανισορροπιών».

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Σχετικά άρθρα:

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Διαβάστε επίσης!