Γυναικείο ποδόσφαιρο. Πώς λέμε γυναικείο μπάσκετ; Καμία σχέση!

Αγαπημένη μου, μπορεί να σε άγγιξε το μπάσκετ γιατί η Ελλάδα μας σ’ αυτό έχει μεγαλουργήσει. Δύο Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα σε εθνικό επίπεδο, εννέα σε συλλογικό και ο κατάλογος τέλος δεν έχει. Αισθητικά όμως; Το μπάσκετ δεν σου πάει, ματάκια μου. Είναι ατσούμπαλο, κάνει τα χέρια σου να φαίνονται κουπιά, κάνει το σώμα σου να φαίνεται φτωχό. Εσύ είσαι για άλλα πλασμένη…

Ποδόσφαιρο λοιπόν; Αμέ, γιατί όχι; Στην Αγγλία οι κυρίες έπαιζαν ποδόσφαιρο από το 1890. Το 1920 καταγράφεται ρεκόρ προσέλευσης, αφού 53.000 (ναι, πενήντα και τρεις χιλιάδες) θεατές παρακολούθησαν κορίτσια να παίζουν μπάλα. Την επόμενη χρονιά το άθλημα μεταξύ γυναικών… καταργείται! «Δεν τους πάει, δεν τους ταιριάζει» αναφέρει η σχετική ανακοίνωση. Μου επιτρέπεις να παρέμβω, νταλκά μου; Δεν έχω ακούσει κάτι περισσότερο άσχετο. Ίσως και πιο άσχετο από το «Ρε συ, εκείνο το Cavalli δεν πήγαινε τελικά στην Παπαρίζου». Ήμαρτον… Ευτυχώς, το άθλημα επανήλθε για τις λέιντιζ τη δεκαετία του ’60.

Ο φίλος μου ο Γιώργος ανέθρεψε τη μεγάλη του κόρη με ποδόσφαιρο. Η Νίκη λοιπόν, η οποία έχει γεννηθεί στη γιορτή μου και την οποία αγαπώ πολύ πολύ, μεγάλωσε και έγινε κουκλάρα. Περπατάει και καταστρέφει πεζοδρόμια. Ξανθουλίνα, σωματάρα, γλυκιά, με απίστευτο χαμόγελο και καλλιεργημένη. Έπαιζε μπάλα στο δημοτικό, στο γυμνασιολύκειο, στο πανεπιστήμιο. Και όταν έβλεπα τις φωτό που μου έστελνε ο υπερήφανος μπαμπάς, πραγματικά χάζευα. Αυτό το πλάσμα έτρεχε και μάρκαρε και σούταρε και – αν χρειαζόταν – κλωτσούσε και τσακωνόταν. Και μπορεί η αλογοουρά της να γινόταν ψιλό-τζίβα από το παιχνίδι, αλλά η θηλυκότητα εκεί! Δεν εγκατέλειπε. Ποτέ!

Μην με παρεξηγήσεις, μην θεωρήσεις ότι έχω κάτι με το μπάσκετ. Το κάνω κέφι, έχω παίξει πολύ στη ζωή μου – χωρίς διακρίσεις εννοείται, αφού με το ύψος που έχω, μόνο για τις πετσέτες κάνω – αλλά οι κοπελάρες και οι κορίτσαροι κολλάνε πιο πολύ με το ποδόσφαιρο. Να σου πω κι ένα μυστικό, να μην σου λένε χαζά οι άλλοι; Το παγκόσμιο κύπελο γυναικών το 2019, το παρακολούθησαν 1,2 δισεκατομμύρια θεατές. Ακριβώς! Χίλια διακόσια εκατομμύρια. Τι λες; Το βλέπεις μ’ άλλο μάτι τώρα; Και η μικρή σου αδελφή, η ανιψιά, το βλαστάρι σου, που χαμογελούν όταν κλωτσάνε το τόπι… Τι λες; Να τις γράψουμε σε ένα σύλλογο;

Σχετικά άρθρα:

Jet City Man

Σήμερα, γιατρέ μου, θα πάμε ταξίδι. Μέχρι τα πέρατα του κόσμου. Κάτσε μία να γράψω στο χαρτί… Όχι, όχι, δεν στέλνω μηνύματα. Σιγά μην...

Στην τηλεόραση το είδες;

Γιατρέ μου, η Χρύσα άνοιξε το κουτί της Πανδώρας. Εν προκειμένω (έτσι, για να δείξω ότι τιμάω τα πτυχία μου και την υποβόσκουσα υποκουλτούρα...

Στιιιι-Ράικ!

Προς τα Χριστούγεννα οδεύουμε, αλλά ποτέ δεν λέμε όχι σε μία ιστορία που ξεκίνησε ένα Πάσχα. Μεγάλη Πέμπτη απόγευμα. Χαιρετιόμαστε στο γραφείο. Θα τα πούμε...

Διαβάστε επίσης!

Τρίκυκλο μηχανάκι;

Η Χρύσα μου οδηγεί! Σε αντίθεση με κάποιον άλλο… Η συμβουλή όμως έρχεται από κει που (δεν) το περιμένει… «Ο μάγκας με το τρίκυκλο» είναι...

Μπαρτσελόνα. Όπως λέμε Ρεάλ… ΝΟΤ!

H άτυχη κομπανία από την Καταλονία – δημιούργημα κάτι Ελβετών, με τους μισούς τίτλους – και βγάλε, σε σχέση με τη βασίλισσα. Που λες γιατρέ...

Home micro, αγάπη μου!

Εμείς, φιλαράκο μου, θα τα λέμε κάθε Σάββατο. Μπορεί και κάθε Τετάρτη. Όταν η Χρύσα μου πάει για γιόγκα και μετά για υγιεινή διατροφή...

Μα δεν πίνω καφέ!

Το prequel που λέγαμε στο μπόιφρεντς νάιτ ιν, ντε! Από μικρός κουβαλάω διάφορα κολλήματα, γιατρέ μου. Τραγουδάω στο δρόμο όταν περπατάω. Μουρμουρίζω ανεξαρτήτως χώρου και...

Μπόιφρεντς νάιτ ιν (Part teliko – den ehei allo)

Η θεά του prequel του καφέ επέστρεψε... διπλή! Όλο το ιστορικό μίας προαναγγελθείσας συνάντησης χωρίς (αντι)κείμενο. Γιατρέ μου, θα πάθεις πλάκα με αυτό που θα...

Φανερός δείπνος παρτ ουάν

Η ανέραστη φίλη της αγάπης μου που στην αγάπη θα πρέπει να πιστέψει. Το είχα χαρεί τόσο πολύ, γιατρέ μου, που βρήκα τρικολόρε πένες σε...